Nauðsynlegt
er að velja stað þar sem
er hægt að grafa auðveldlega
niður á nægjanlegt dýpi.
Allmennt er talað um, að nægjanlegt
dýpi fyrir venjulega tjörn er 40
cm þar sem dælan verður staðsett.
Ef hugmyndin er að hafa fiska eða vatnaplöntur þarf
dýpið að vera að lágmarki
80 cm á dýpsta punkt. Yfirleitt þarf
að grafa 10-15 cm dýpra en áætlað dýpi
tjarnar fyrir undirlag.
Undir vatnið þarf að hafa vatnsforðabúr. Þar
er auðveldast að nota tjarnardúk,
en það er lika hægt að hafa
tilbúnar plasttjarnir eða einhver
ker. Aðalatriðið er að vatnið endi örugglega á sama
stað og það byrjaði, ef hugsunin
er að hafa hreyfingu á því t.d í gegnum
dreifispíss, læk eða stein (hringrásarkerfi).
Ef notuð eru plastker eða tilbúnar
tjarnir, þá nægir að grafa
fyrir útlínum þeirra og skilja
eftir 5-10 cm bil við allar ytri brúnir. Þær þarf
svo að fylla með sandi til
að tjarnir (kerin) setjist vel í undirlagið.
Þegar tjörn er búin til úr
tjarnardúk, er gott að móta útlinur
tjarnarinnar með sandi eða spotta til
að fá tilfinningu fyrir útlitinu áður
en byrjað er að grafa. Til að auðvelda það að hafa
tjörnina lá eða lóðrétta
er gott að stinga niður nokkrum staurum á mótaða útlínu
tjarnarinnar og negla á þá rafmagnsrör
sem fylgja útlínunum sem búið var
að merkja með sandinum eða spottanum.
Með þessu móti er auðvelt
að nota hallarmál eða mælistiku
til að ná réttum halla á tjörnina.
Rafmagnsrörið nýtist líka
til að útbúa stuðning við dúkinn þegar
hann er lagður í tjörnina. Sé rörið notað sem
stuðningur fyrir dúkinn er nauðsynlegt
að fylla vel upp í hallann að rörinu
með sandi eða öðrum jarðvegi
til að koma í veg fyrir að rörið brotni
eða að dúkurinn missi lárétta
eða lórétta lögun. Gott
er þá að merkja líka
hvar dýpsti punktur á að vera
með sandinum eða línunni.
Því næst er grafið grunnt
við bakkann 10-20 cm sem dýpkar svo
niður í dýpsta punkt með aflíðandi
hliðarhalla. Muna þarf að gera
skoru við fjarbrún tjarnarinnar. Þessi
skora er til að festa dúkinn
með því að leggja farg ofan í hana, þegar
dúkurinn er lagður. Þegar
búið er að grafa tjörnina
eru allar útlínur mótaðar
og sandur settur í botninn, og á stöðum þar
sem sjáanlegt er að undirlagið er gróft,
til að koma í veg fyrir að dúkurinn
skemmist. Næst er dúkurinn lagður
niður en athugið að ganga ekki frá kantinum
strax. Þegar dúkurinn er kominn
niður er sett vatn í dýpið til
að láta hann setjast og þá loks er
gengið frá köntunum, sett farg í skoruna. Ekki
er ráðlegt að setja möl í botninn,
en hægt er að nota mölina til
að fela skoruna og dúkinn á grynnsta
hluta tjarnarinnar. Ástæðan
fyrir því að möl er ekki
sett á botn tjarnarinnar er sú,
að þá aukast líkurnar á grænþörungamyndum,
erfiðara verður að hreinsa tjörnina
og litlir fætur sem vaða hugsanlega í tjörninni
geta gert gat á botninn. Slík göt
er ómögulegt að finna. En
ef ráðgert er að setja möl,
grús eða steina í tjörnina
verður að vera gott mjúkt undirlag á milli
dúks og þess sem á að setja. Það getur
verið filtdúkur, kókosmotta,
filtteppi eða fínn pússningasandur,
sandkassasandur.
Eftirfarandi regla er góð til
að finna stærðina á dúknum
sem þú þarft fyrir tjörnina þína.
-lengd tjarnar + tvisvar sinnum mesta dýpt
+ 60 cm
-breidd tjarnar + tvisvar sinnum mesta dýpt
+ 60 cm
Dæmi. Tjörn er 3 m á lengd
og 2 m á breidd. Nú þarf
að kaupa 4,5 m af 4 m breiðum dúk,
ef tjörnin er t.d. 40 cm djúp.
Athugið að flesta dúka er hægt
að líma með þar til gerðu
tjarnardúkalími.
Aftur til baka
|
